| wongwan's profilewongwan's spacePhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
wongwan's spaceถ้าให้ด้วยความรัก เพียงกำมือหนึ่งก็พอแล้ว November 07 love is sharing2 yesterday,friday and tomorrowฉันกำลังแอบรักใครคนหนึ่งอยู่ แต่ไม่กล้าบอก
เก็บไว้คนเดียวมานาน แต่ตั้งใจไว้ว่าอีกไม่นาน ฉันจะรวบรวมความกล้า และอยากที่จะบอกกับคนที่แอบชอบอยู่ว่า
"อ่า จะบอกว่ารักเธอนะ"
...แต่ก็กลัวว่าถ้าบอกไปแล้วเขาจะไม่ยินดีด้วยน่ะสิ
ป.ล. ...เมื่อคืน "ฉันมีความสุข" กับ friday ...กับเธอ...
 September 28 ข้อความสั้นๆ ถึง ... คุณ คนนี้
อากาศตอนค่ำในเมืองหลวง ที่ฉันมองผ่านกระจกหน้าต่างของรถเมล์..ดูจะดีเหมือนทุกวัน สิ่งแวดล้อมรอบกายเปลี่ยนไปบ้าง แต่ถนนยังเต็มไปด้วยรถยนต์มากมายเหมือนเคย.
วันนี้ฉันกลับบ้านดึก รถราเสียงดัง แต่ไม่ลืมที่จะฟังเสียงโทรศัพท์มือถือ และหยิบมันขึ้นมาดูอยู่บ่อยๆ
--- ถึงบ้านแล้ว ---
ช่วงเวลาที่ชาวบ้านชาวช่องเขานอนกันหมดแล้ว มีคนส่งข้อความที่ทำให้ฉันยิ้มได้ตอนใกล้ง่วงมากๆ แบบนั้น..ว่า "ฝันดีนะจ๊ะ".. บรรยากาศที่คล้ายจะหงอยเหงาหายไปทันที.. ฉันมีเรื่องที่น่านึกถึงในมุมที่สดใสเหมือนกันนี่นะ..คุณทราบหรือเปล่า ว่าทำให้ฉันยิ้มได้ ขณะเหนื่อยกาย ในวันธรรมดาแบบนี้ เหมือนที่ฉันเคยบอกใครหลายๆคน ว่า .. เวลา ของเรา เท่ากัน..อยู่ที่ว่า เราจะทำให้แต่ละช่วงเวลามีค่า มีความสุขได้แค่ไหน.. คุณคิดเหมือนฉันหรือเปล่า....ว่าคืนวันนี้..คงเป็นวันที่ฝันดีอีกคืน มีกำลังใจที่จะใช้สมองทำงานในวันต่อไปได้มาก..แม้เพียงได้รับข้อความสั้นๆ..จากคุณในคืนวันนี้.. ขอบคุณนะคะ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า คุณคงมีความสุขใจเช่นเดียวกัน
22 : 57 : 29 วันพุธที่ 26 กันยายน 2550 September 14 ถึง คุณคนเดิมฉันใช้เวลาเกือบ 10 นาที เพื่อ...ตัดสินใจ
ที่จะส่งข้อความข้างล่างนี้ให้คุณ
สุดท้าย...
ก็ได้แค่คิด "เหมือนเดิม"
------------------------------------
"โปรดรู้ไว้นะ ฉันรักเธอมาก และฉันไม่อาจมีใคร
เพื่อยิ้มและเพื่อร้องไห้ ได้เทียมเท่าเธอ"
 สิ่งที่แตกต่างระหว่าง "คุณ" กับ "ฉัน" ก็คือ
ฉันพยายามจำความอบอุ่นที่ได้รับจากคุณให้มากที่สุด
แต่คุณไม่เคยคิดรักฉันเลยตั้งแต่แรก ?...
September 11 ถึง คุณคนติสท์คุณคะ..
ก็คงจะเป็นเวลานานพอสมควร ..ที่ฉันไม่ได้เขียนอะไรถึงคุณ การที่ฉันไม่เขียน...ไม่ได้แปลว่า ไม่คิดถึง ไม่เป็นห่วง ไม่รักคุณนะคะ ระยะเวลาที่ผ่านมาในเส้นทางเดินของเราทั้งคู่ มีทั้งรอยยิ้มที่สุขสันต์ และไม้เว้นที่จะมีคราบน้ำตาด้วยเช่นกัน อย่างที่เราเคยคุยกันเสมอๆ ว่า ในโลกนี้..มีแง่มุมหลายด้านที่เราจะเลือกคิด เลือกมอง เลือกทำ มีมืด... ก็มีสว่าง มีทุกข์... ก็ต้องมีสุข มีร้องไห้... ก็ต้องมีหัวเราะ สัจธรรมก็คือความเป็นจริงนะคะ... ถ้าเราไม่เคยผ่านความเจ็บปวดมา เราจะรับรู้สึกความสุขได้อย่างไร ความเข้าใจ..คงจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ช่วงนี้..เราอาจจะเปลี่ยนแนวในการพูดคุยกันนิดหน่อย
อาจจะเป็นเพราะเราชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน อ่านไป... ก็ติทส์ไป เพิ่งรู้นะคะว่าเรามีอะไรที่เหมือนกันเพิ่มมาอีกอย่าง คิดมาก คิดลึก คิดไกล เหมือนกัน ... บางครั้งเราลืมที่จะหันกลับมามองสิ่งที่อยู่ใกล้ๆ ตัว คุณค่าของบางอย่าง ไม่ได้วัดกันที่ได้มายาก หรือง่าย มันน่าจะขึ้นอยู่กับว่า คุณรู้สึกกับมันอย่างไรมากกว่า เอ... สงสัยฉันน่าจะหันหน้าศึกษาธรรมะ อย่างจริงจัง ท่าทางจะรุ่งดีนะคะ..คุณว่าไหม วันนี้คุณไม่ออนเอ็มอีกเช่นเคย
แต่บางครั้ง บางคราว บางคืน ก็ยังส่งข้อความมาบ่นกับฉัน แม้ข้อความของคุณจะออกเพี้ยนๆไปบ้างนั่นเพราะคุณไม่รู้จะส่งว่าไรดี ฉันเข้าใจนะคะ ว่าผู้ชายอย่างคุณ กว่าจะคิดคำส่งข้อความได้คำๆนึงคงใช้เวลานานน่าดู
แต่คุณก็ยังส่ง ให้ฉันแอบยิ้มได้เล็กๆ
คิดถึงและก็เป็นห่วงคุณเสมอ... ถึงแม้ว่าตอนนี้ ยังไม่มีโอกาสได้ดูแลคุณใกล้ๆ แต่ก็จะพยายามส่งกำลังใจ และความเป็นห่วงให้ถึงคุณนะคะ จะได้รู้สึกว่ามีฉันอยู่ใกล้ๆ คิดถึงคุณนะคะ ป.ล.ตอนนี้คุณเปิดเครื่องแล้ว แม้ว้าคุณจะพกบ้างไม่พกบ้าง รับบ้าง ไม่รับบ้าง
แต่ฉันก็ดีใจ...
วันนี้คุณพก คุณรับ แม้ว่าคุณไม่โทรกลับ
แต่ฉันก็ดีใจ
อันที่จริงฉันคิดว่า...ที่คนสองคนต้องตัดขาดออกจากกันเพราะ
ไม่ใช่ว่าใครคนหนึ่งไม่ดี เพียงแต่ ถ้าคนสองคนเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างเป็นได้ก็คงจะดี
ชีวิตความรักก็คงไม่ใช่เส้นขนาน
พร้อมที่จะ "เก็บดาว" มาให้ฉันบ้างรึยัง
August 26 รู้สึกแค่เพื่อนไม่ได้อะตัวเอ๊งงงงแม้ว่าฉันอยากจะหยุดตัวเองไว้ที่เดิมสักแค่ไหน
แต่เวลาและโชคชะตาก็พาฉันเดินไปข้างหน้า
วันนี้เลยเอาคืนกลับมาไม่ได้...แม้แต่ใจตัวเอง
มีคนมากมายอยู่บนโลกใบนี้...
แต่บอกซิ...ว่าฉันจะหาคนอย่างเธอได้จากที่ไหน?
ฉันพยายามที่จะลืมความรู้สึกนั้นแล้วนะ...แต่ฉันก็ทำไม่ได้
ความรักในตอนนี้หรือว่าตอนไหนก็ตาม
มันไม่เคยพาฉันให้ห่างไกลไปจากเธอเลย
ฉันไม่ได้แค่ชอบเธอแล้วมั้ง
"แต่ว่าฉันไม่เคยพูดไป กลัวเธอไม่เหลือรักไว้ให้ฉัน"
|
There are no categories in use.
|
||||
|
|
